Συμπληρώνονται εφέτος την 25η Μαρτίου πενήντα χρόνια απ’την ίδρυση στη Ρώμη το 1957 της Ε.Ε (Ε.Ο.Κ-Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα,τότε).
Το ιστορικό γεγονός της οικονομικής (σε πρώτη φάση) ενώσεως των χωρών Γαλλίας, Γερμανίας,Βελγίου,Ολλανδίας,Λουξεμβούργου και Ιταλίας,αντιμετωπίσθηκε,στην Ελλάδα,απο μεν την Αριστερά ως «Ευρώπη των μονοπωλίων», απ’τους Προοδευτικούς του Σπ.Μαρκεζίνη, ως ευκαιρία για τη χώρα,την οποία,προς τούτο,είχαν προετοιμάσει απ΄το 1953,με το τρί- πτυχο αναπροσαρμογή νομίσματος-ελευθερία εμπορίου-Ευρωπαϊκές πιστώσεις και απ΄τον Κων/νο Καραμανλή, πρωθυπουργό από 15μηνου και πλέον, με αμφιταλάντευση και δισταγμούς (μαζί του σ’αυτό και η αντιπολίτευση).
Η οικονομική πολιτική του Σπ.Μαρκεζίνη το διάστημα 1953-1954 απέβλεπε,με την θεμελί ωση της αναπτύξεως της χώρας,οπως αναγνωρίζεται σήμερα απ΄ολους,ευθύς εξ αρχής στην ισότιμη οικονομική και πολιτική ένταξη της Ελλάδος στην Ευρώπη.
Τέσσερα περίπου χρόνια πριν,την 18η.12.1953,μιλώντας ως υπουργός Συντονισμού τόνιζε, ανάμεσα σ΄άλλα: «Ωριμάζει τώρα η άλλη Ιδέα. Η Ιδέα της Ευρωπαϊκής ενότητος. Ανεπτύξα με κατά το τελευταίο τρίμηνο οικονομική δραστηριότητα στο εξωτερικό με λαμπρά αποτε λέσματα (Παρίσι,Βόννη,Ρώμη).Και η δραστηριότητα αυτή αποτελεί έξοχη εκδήλωση του πόσο πιστεύουμε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Ενότητα.Αλλά η οικονομική ενότητα είναι και πάλι μια από τις ασφαλέστερες προϋποθέσεις και της πολιτικής ενότητος.Δεν πρέπει οι πρό σκαιρες δυσκολίες να μας απογοητεύουν. Οταν η Ευρώπη αποκτήσει την ενότητά της, η ιδέα οτι είναι γηρασμένη ήπειρος θα αποδειχθεί μύθος. Και τότε οι ανεξάντλητες δυνά μεις,οι οποίες υπάρχουν σ’αυτήν, θα της προσδώσουν όλη αυτή τη δύναμη,η οποία είναι σήμερα απαραίτητη».
Έκτοτε ο Σπ.Μαρκεζίνης περιέτρεχε τη χώρα κηρύσσοντας την πίστη του στην Ευρώπη και την ανάγκη να ενταχθεί η Ελλάδα. Μια εβδομάδα πριν τη Ρώμη,την 17η Μαρτίου 1957 σε δημόσια ομιλία του στην Πάτρα επεσήμανε πως «η Κοινή Ευρωπαϊκή Αγορά ειναι ζήτημα υπάρξεως για την Ευρώπη. Δηλαδή υπόθεση,που κατά βάθος έχει περισσότερο πολιτικό χρώμα και σημασία απο οικονομικό, οπως τα φαινόμενα δείχνουν», και κατηγορώντας τους ΄Ελληνες κυβερνώντες οτι δεν αντελήφθησαν τη μεγάλη σημασία του γεγονότος, ζήτησε την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Ο πρωθυπουργός, τότε, Κων/νος Καραμανλής αντιμετώπισε το γεγονός της Ε.Ο.Κ λέγοντας: «Ανήκομεν εις την Δύσιν». Η δήλωσή του αυτή, οπως αφήνει να εννοηθεί το «Βήμα» της 31.12.12006, που πρώτο αναφέρεται στο Ιωβηλαίο,μεταφράσθη κε, τότε, οτι τη χώρα δεν την ενδιέφερε η ΕΟΚ. Για την Ελλάδα αξία ειχε πως ήταν «μέ λος του ΝΑΤΟ». Και προσθέτει η εφημερίδα: «Ειναι ενδεικτικό οτι η είδηση της υπογρα φής της Συνθήκης της Ρώμης αγνοείται απο ολο σχεδόν τον ελληνικό Τύπο. Στο «Βήμα» επιβιώνει ως πέμπτο μονόστηλο της 26ης Μαρτίου (1957) με τίτλο «΄Εξη Ευρωπαϊκαί χώραι υπέγραψαν το σύμφωνον ελευθέρας αγοράς». Ο Κ.Καραμανλής μέχρι το 1961, δίσταζε. Ειχε πιστέψει στην πραγματοποίηση της ΕΖΕΣ, δηλ.της ενώσεως των Εφτα, λεγομένων,που αντέτα ξαν οι ΄Αγγλοι στην ΕΟΚ. Ο Σπ. Μαρκεζίνης υποστήριζε οτι η χώρα με το να μη καταστή ιδρυτικό μέλος της ΕΟΚ χάνει μοναδική ευκαιρία και ζήτησε την καθιέρωση δημοψηφίσμα τος για ν΄αποφασίσει ο λαός σχετικά. Ο Κων/νος Καραμανλής μόνο οταν αργότερα διελύθη η ΕΖΕΣ απλώς συνέδεσε τη χώρα με την Κοινή Αγορά μακραίνοντας τον χρόνο μεταξύ συμφω νίας συνδέσεως και ολοκληρώσεως για 22 χρόνια. Ετσι χάθηκε η μεγάλη μεταπολεμική ευ καιρία να αποκολληθεί η οικονομία μας απ΄την Άγγλο-Αμερικανική περίπτυξη και η Ελλάδα να συνταυτισθεί ως ιδρυτικό μέλος με την Ευρώπη των έξι, πράγμα που θα οδηγούσε, φυσι κά,σε τεράστιες πολιτικές αναπροσαρμογές, χωρίς να έχουν μεσολαβήσει τα μετέπειτα γεγονότα, που καθυστέρησαν την πρόοδο της χώρας και με τη βεβαιότητα πως καθ΄ολη την έκτοτε πενηνταετία μέχρι σήμερα, θα ειχαν λυθεί και πολλά βασικά προβλήματα που ταλανίζουν ακόμη τον τόπο. Δημοσιεύθηκε την 12η.1.2007
Το ιστορικό γεγονός της οικονομικής (σε πρώτη φάση) ενώσεως των χωρών Γαλλίας, Γερμανίας,Βελγίου,Ολλανδίας,Λουξεμβούργου και Ιταλίας,αντιμετωπίσθηκε,στην Ελλάδα,απο μεν την Αριστερά ως «Ευρώπη των μονοπωλίων», απ’τους Προοδευτικούς του Σπ.Μαρκεζίνη, ως ευκαιρία για τη χώρα,την οποία,προς τούτο,είχαν προετοιμάσει απ΄το 1953,με το τρί- πτυχο αναπροσαρμογή νομίσματος-ελευθερία εμπορίου-Ευρωπαϊκές πιστώσεις και απ΄τον Κων/νο Καραμανλή, πρωθυπουργό από 15μηνου και πλέον, με αμφιταλάντευση και δισταγμούς (μαζί του σ’αυτό και η αντιπολίτευση).
Η οικονομική πολιτική του Σπ.Μαρκεζίνη το διάστημα 1953-1954 απέβλεπε,με την θεμελί ωση της αναπτύξεως της χώρας,οπως αναγνωρίζεται σήμερα απ΄ολους,ευθύς εξ αρχής στην ισότιμη οικονομική και πολιτική ένταξη της Ελλάδος στην Ευρώπη.
Τέσσερα περίπου χρόνια πριν,την 18η.12.1953,μιλώντας ως υπουργός Συντονισμού τόνιζε, ανάμεσα σ΄άλλα: «Ωριμάζει τώρα η άλλη Ιδέα. Η Ιδέα της Ευρωπαϊκής ενότητος. Ανεπτύξα με κατά το τελευταίο τρίμηνο οικονομική δραστηριότητα στο εξωτερικό με λαμπρά αποτε λέσματα (Παρίσι,Βόννη,Ρώμη).Και η δραστηριότητα αυτή αποτελεί έξοχη εκδήλωση του πόσο πιστεύουμε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Ενότητα.Αλλά η οικονομική ενότητα είναι και πάλι μια από τις ασφαλέστερες προϋποθέσεις και της πολιτικής ενότητος.Δεν πρέπει οι πρό σκαιρες δυσκολίες να μας απογοητεύουν. Οταν η Ευρώπη αποκτήσει την ενότητά της, η ιδέα οτι είναι γηρασμένη ήπειρος θα αποδειχθεί μύθος. Και τότε οι ανεξάντλητες δυνά μεις,οι οποίες υπάρχουν σ’αυτήν, θα της προσδώσουν όλη αυτή τη δύναμη,η οποία είναι σήμερα απαραίτητη».
Έκτοτε ο Σπ.Μαρκεζίνης περιέτρεχε τη χώρα κηρύσσοντας την πίστη του στην Ευρώπη και την ανάγκη να ενταχθεί η Ελλάδα. Μια εβδομάδα πριν τη Ρώμη,την 17η Μαρτίου 1957 σε δημόσια ομιλία του στην Πάτρα επεσήμανε πως «η Κοινή Ευρωπαϊκή Αγορά ειναι ζήτημα υπάρξεως για την Ευρώπη. Δηλαδή υπόθεση,που κατά βάθος έχει περισσότερο πολιτικό χρώμα και σημασία απο οικονομικό, οπως τα φαινόμενα δείχνουν», και κατηγορώντας τους ΄Ελληνες κυβερνώντες οτι δεν αντελήφθησαν τη μεγάλη σημασία του γεγονότος, ζήτησε την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Ο πρωθυπουργός, τότε, Κων/νος Καραμανλής αντιμετώπισε το γεγονός της Ε.Ο.Κ λέγοντας: «Ανήκομεν εις την Δύσιν». Η δήλωσή του αυτή, οπως αφήνει να εννοηθεί το «Βήμα» της 31.12.12006, που πρώτο αναφέρεται στο Ιωβηλαίο,μεταφράσθη κε, τότε, οτι τη χώρα δεν την ενδιέφερε η ΕΟΚ. Για την Ελλάδα αξία ειχε πως ήταν «μέ λος του ΝΑΤΟ». Και προσθέτει η εφημερίδα: «Ειναι ενδεικτικό οτι η είδηση της υπογρα φής της Συνθήκης της Ρώμης αγνοείται απο ολο σχεδόν τον ελληνικό Τύπο. Στο «Βήμα» επιβιώνει ως πέμπτο μονόστηλο της 26ης Μαρτίου (1957) με τίτλο «΄Εξη Ευρωπαϊκαί χώραι υπέγραψαν το σύμφωνον ελευθέρας αγοράς». Ο Κ.Καραμανλής μέχρι το 1961, δίσταζε. Ειχε πιστέψει στην πραγματοποίηση της ΕΖΕΣ, δηλ.της ενώσεως των Εφτα, λεγομένων,που αντέτα ξαν οι ΄Αγγλοι στην ΕΟΚ. Ο Σπ. Μαρκεζίνης υποστήριζε οτι η χώρα με το να μη καταστή ιδρυτικό μέλος της ΕΟΚ χάνει μοναδική ευκαιρία και ζήτησε την καθιέρωση δημοψηφίσμα τος για ν΄αποφασίσει ο λαός σχετικά. Ο Κων/νος Καραμανλής μόνο οταν αργότερα διελύθη η ΕΖΕΣ απλώς συνέδεσε τη χώρα με την Κοινή Αγορά μακραίνοντας τον χρόνο μεταξύ συμφω νίας συνδέσεως και ολοκληρώσεως για 22 χρόνια. Ετσι χάθηκε η μεγάλη μεταπολεμική ευ καιρία να αποκολληθεί η οικονομία μας απ΄την Άγγλο-Αμερικανική περίπτυξη και η Ελλάδα να συνταυτισθεί ως ιδρυτικό μέλος με την Ευρώπη των έξι, πράγμα που θα οδηγούσε, φυσι κά,σε τεράστιες πολιτικές αναπροσαρμογές, χωρίς να έχουν μεσολαβήσει τα μετέπειτα γεγονότα, που καθυστέρησαν την πρόοδο της χώρας και με τη βεβαιότητα πως καθ΄ολη την έκτοτε πενηνταετία μέχρι σήμερα, θα ειχαν λυθεί και πολλά βασικά προβλήματα που ταλανίζουν ακόμη τον τόπο. Δημοσιεύθηκε την 12η.1.2007
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου